Bart en de satanische wasmachine

Burgerzinbullebak

2008-10-09T22:02:00.009+02:00

Het opvoeden van leerlingen tot goede burgerzin is een vakoverschrijdende eindterm, elke leerkracht hoort er in de lessen (subtiel) aandacht aan te besteden.

Met goede burgerzin bedoelt men ‘de bereidheid en de mogelijkheid om deel uit te maken van de gemeenschap en daar een actieve bijdrage aan te leveren’. In gewone mensentaal: je gedragen volgens de verwachtingen en regels van de maatschappij en anderen aanmoedigen om hetzelfde te doen, om zo een vrolijke wereld te maken voor ons allen.

Volgens mij zijn er drie soorten van burgerzin: de passieve, de assertieve en de agressieve. Deze drie soorten worden onderaan verklaard. Onderstaande test toont wetenschappelijk (ahum) aan tot welke categorie jij behoort. Omcirkel je antwoord, tel de punten op en dan krijg je de diagnose.

1. Hoewel er een afvalbak vlakbij staat, gooit een dame haar afval op de grond en stapt verder. Je ziet dit en ...

a. ... je raapt het afval op en gooit het in de vuilnisbak, denkend bij jezelf “hoe moeilijk is het nu om afval in de vuilnisbak te gooien i.p.v. op de grond.”

b. ... je raapt het afval op, loopt naar de dame en propt het in haar mond, terwijl je zegt: “Zo zul je het misschien leren, vuilnisbak!”.

c. ... je denkt: “Daarvoor wordt de reinigingsdienst van de stad toch betaald?”

d. ... je raapt het afval op, loopt naar de dame en confronteert haar: “U hebt dit laten vallen, gooit u het in de vuilnisbak?”

2. Na een drukke schooldag wil je net van de schoolbus stappen. Vooraleer iedereen is uitgestapt, probeert een meisje op te stappen, tegen de stroom in. Dit kan je niet zomaar laten gebeuren en...

a. ... je maakt een opmerking: “Mevrouw, als u ons eerst laat uitstappen, dan kan u erna net zo vlot opstappen.”

b. ... je maakt plaats voor het meisje, zodat ze snel kan passeren.

c. ... je maakt je extra breed zodat ze veel moeite moet doen om voorbij te raken.

d. ... je duwt ze hard op de stoep en moedigt de mensenmassa aan om over haar heen te lopen, terwijl je zegt: “Afstappend volk eerst!”.

3. Op de tram sta je naast een oud vrouwtje, dat duidelijk slecht te been is. Ze kijkt naar de speciale plek voor oudjes, dat ingenomen is door een zakenman die haar duidelijk ziet staan, maar niet reageert.

a. Je denkt: “Het is niet omdat die bejaarden gratis rijden, dat ze ook nog eens een eigen zitplek horen te krijgen”.

b. Je spreekt de zakenman aan: “Mevrouw heeft recht op deze zitplaats, is het mogelijk op te staan en haar te laten rusten?”.

c. Je kijkt instemmend naar de oude dame, schud met je hoofd en zegt “Tssssss”.

d. Je duwt op de STOP-knop en bedreigt de zakenman: “Voor mensen die geen respect tonen voor bejaarden is op deze bus geen plaats!”.

4. Je wandelt een station binnen en de kerel voor je in de rij blijkt een sigaret te roken. Jouw reactie:

a. Je hoest opvallend, terwijl je met je handen wild de rook probeert weg te waaien. Je hoopt dat je hiermee duidelijk maakt dat je zijn gedrag niet apprecieert.

b. Je neemt de sigaret en duwt ze uit op zijn voorhoofd, terwijl je zegt: “Zo zul je het leren, asbak!”.

c. Je vindt het ook tijd voor een sigaret en vraagt hem om een vuurtje.

d. Je spreekt de heer aan: “Het station is een rookvrije zone, gelieve uw sigaret te doven”.

5. In de zetel achter je op de trein zitten een aantal jongeren te luisteren naar de laatste Jodeljump-liedjes, via de beatbox (luidspreker). Er komt een lichte hoofdpijn opzetten en....

a. ... je steekt de oortjes van je mp3-speler in, zakt weg en probeert je te concentreren op de muziek die jij wel graag hoort.

b. ... je begint luid ‘I did it my way’ te zingen, waarmee je de jongeren overstemt. Daarna roep je: “Zo, nu weten jullie hoe het voelt als IK moet luisteren naar jullie rotzooi!”.

c. ... je spreekt de jongeren aan: “Kunnen jullie naar die muziek luisteren met oortjes in, het is echt niet mijn muziekstijl, sorry.”

d. ... je zet je meest veroordelende blik op en werpt hem in de richting van de jongeren. Dat zal ze leren!

(vraag 1: a=1,b=3,c=0,d=2; vraag 2: a=2,b=0,c=1,d=3; vraag 3: a=0,b=2,c=1,d=3; vraag 4: a=1,b=3,c=0,d=2; vraag 5: a=0,b=3,c=2,d=1)

0 - 2 punten: Tijd voor het (her)opvoedingsgesticht. Jij vertoont geen enkele vorm van burgerzin. Je gaat de confrontatie liever uit de weg. Er is nog hoop voor je, maar dan moet je wel in actie schieten.

3-7 punten: Jij bent de passieve burger. Je reageert wel op de situatie, maar op een manier die vaak te subtiel is. Het gevaar bestaat dat je gefrustreerd achterblijft, omdat je boodschap niet overkwam.

8-11 punten: Jij bent de assertieve burger. Je vindt dat als iedereen maar samenwerkt, we de ideale maatschappij kunnen maken. Da’s een goede instelling, maar pas wel op. Denk goed na voor je in actie schiet, niet iedereen is het immers eens met je aanpak.

12 punten of meer: Jij bent een agressieve burgerzin-bullebak. Je bedoelingen zijn misschien goed, maar je reageert te fel. Je maakt me bang. Angst en agressie zijn niet de ideale instrumenten om mensen op te voeden.

Sterren op het ijs

2007-09-30T12:29:00.001+02:00

In de herfstvakantie ga ik met mijn appartementgenoot naar Montreal en NY. In Montreal pikken we een ijshockeywedstrijd mee, mijn eerste. Vandaar dat ik vooraf eens wat pointers wou over deze nobele sport. Het toeval wil dat een maat van me, Jeroen, ijshockeyscheidsrechter is en zaterdag een wedstrijd had. Dus ik ben meegelift en samen met 3 Erasmusvriendinnen van hem (coole dames) hebben we - vergeefs - gejuicht voor de Turnhoutenaren.

Fascinerende sport, ijshockey. 2 basisregels (icing en offside) en een hele hoop mogelijke fouten, grotendeels om de testosteronkereltjes in de maat te houden. Maar wat een souplesse! Wat een stijl! Wat een snelheid! (*hart gaat sneller slaan bij idee van een stoere doch soepele ijshockeyspeler :-p).

Ik ga wel mijn fouten (tripping, elbowing, roughing,...) moeten bijschaven zodat ik in Montreal (bij de Atlanta trashers vs les Canadiens) hevig kan awoeën naar de scheidsrechter (pinguïnpak met rode mouwen). Al denk ik dat mijn stem de 50000 andere fans niet zal overstijgen. Offside!

Rook je gezond!

2007-09-30T12:18:00.000+02:00

Kort intermezzootje. Onlangs liep ik langs op de onderzoeksafdeling van het Universitair Ziekenhuis in Gent. Het UZ, een toonbeeld van gezondheid, promoot zichzelf logischerwijs als een voorvechter voor niet-roken.

Roken is dan ook verboden zodra je de gebouwen binnenstapt. Dit leidt echter tot de bevreemdende situatie dat alle rokers (patiënten, hygiënisch personeel, dokters, verpleegsters,... ) hun geliefde kankerstok oproken AAN DE INGANG.

Dat hou je toch niet voor mogelijk. Creëer dan toch een rookcabine links of rechts (ik ben in dit geval helemaal voor hokjesdenken). Zieke en verzwakte mensen (*pathetische hoest) moeten dus door deze nicotinemuur eer ze behandeld raken.

Sicko!

sLimerick

2007-09-16T15:06:00.003+02:00

Lang geleden dat ik nog eens blogde. Zal wel een diepe reden hebben. Oftewel ligt het aan de ondraaglijke drukheid van mijn bestaan. Nu ja, eigen keuze.

Er was eens een jongen uit Gent,
die deed aan time-management,
De kalender tsjokvol,
hij werd horensdol,
Dwangmatig, u allen gekend.

Eindelijk nog eens een heterohuwelijk

2007-09-16T15:06:00.002+02:00

De afgelopen weken waren uitzonderlijk druk (story of my...). De start van het schooljaar was hobbelig. Daarbovenop kwamen de trouwperikelen van een goede hetero-maat Koen, een schoolgenoot en tevens mijn eerste coming-outer. Vorige week organiseerden we de vrijgezellenavond, deze week was het de grote dag. Ik kon niet aanwezig zijn op de burgelijke trouw (vrijdagochtend, tsk), dus heb ik een paar principes overboord gegooid en ben ik naar de kerkelijke trouw gegaan. Daar hield het koppel gelukkig stevig de touwtjes in handen.

Het feest zelf 's avonds was niet iets waar ik per se naar uitkeek. Er was een fuif van WJNH in Gent voor het eerst sinds lang dus dat doorkruiste ietwat de planning. Toch was het een droom van een avond. Leuke mensen, fijne sfeer en het obligaat oprakelen van jeugdherinneringen. Een daaraan gekoppelde analyse van de huidige tijd werd niet uitgesproken. Toch kon interne professor Bart het niet laten even te kijken naar waar we vandaan komen en waar we nu staan. En al is hij niet altijd even tevreden over waar we nu staan, toch staan we ontegensprekelijk mijlen verder dan de tijd van toen. En gelukkig maar.

Het is pas sinds recent dat ik terug vlot omga met mijn heteromakkers van toen. Is dat omdat ik vrede heb genomen met onze verschillende levensstijl? Is het omdat er een aantal singles zijn bijgekomen, zodat het heterorijk niet langer overkomt als het paradijs op aard waar stabiele fijne relaties in overvloed bestaan? Of is het omdat omwille van het besef dat ik door me te begraven in een holebi-ghetto me te kwetsbaar maak voor confrontatie met eigen demonen?

P.S. (*melige Bart) Zo'n huwelijk hééft echt wel iets. In mijn streek is het de traditie dat de laatste dans opnieuw de openingsdans is. Dan danst enkel het getrouwde koppel in het middel, omringd door een cirkel gevormd door de omstaanders. In the spotlight zeg maar. Bekeken door de bende, maar toch heel intiem. 2 become 1 (*einde melige Bart)

Geluk volgens de 6 B's

2007-03-30T23:43:00.000+02:00

Ik ben gelukkig. Denk ik. (*wacht op ongeluk). Als geluk en ongeluk in de wereld in balans zijn, dan verontschuldig ik me bij de persoon elders op deze bol wiens ongeluk ik veroorzaak.

Geluk volgens de 6 B’s (van Bart, narcistisch): Brain, buddies, boyfriend, body, business en break.
Brain: het zijn drukke maanden, maar ik denk niet te veel na. Rustige tijd voor de hersenen, weinig hersenspinsels. Alleen maar aan te raden.
Buddies: het sociaal leven begint terug op te flakkeren, waardoor ik mijn buddies wat vaker zie.
Boyfriend: l’amour est enfant de bohème. Tu crois l’éviter, il te tient. En gelukkig maar.
Body: na 6 weken van PUVA tegen de psoriasis ben ik vlekjesvrij, voor het eerst sinds een lange tijd.
Business: met ups en downs vind ik het zeer prettig op het werk.
Break: P-A-A-S-V-A-K-A-N-T-I-E

Basta.

vakantieplan?

2007-03-30T23:42:00.000+02:00

Al weken zit ik zonder inspiratie voor een blog. En zonder tijd. Met de paasvakantie in zicht, krijg ik het gevoel dat leerkrachten de twee weken moeten verdienen. De laatste weken zitten volgepompt met activiteiten, examens, attitudebesprekingen, projectdagen,... Ik hoor je al zeggen: klagende leerkracht. Je hebt een punt. Even mijmeren over de komende vakantie dus.

Alvast op het programma staan:

Nietsdoen, minstens 1 volledige dag.
Examens opstellen.
Naar de tandarts, 2 afspraken (voor 3 gaatjes).
Gaan werken aan het huisje van de broer.
Lessen voorbereiden voor de 5 (!) laatste weken van het schooljaar.
Kamer kuisen, aanslepende taken afwerken.
Op reis een paar dagen (waar, wat, hoe?)
Alleen-tijd met Klaas.

De krokusvakantie bracht ik ziek in bed door, dus ik heb goede hoop dat dat nu niet het geval zal zijn. Ik kijk er al helemaal naar uit. Nog twee dagen. Nog twee dagen.

Nederlandse examenpoëzie

2007-03-20T22:43:00.000+01:00

Dit gedicht las ik vandaag tijdens examentoezicht op een examen Nederlands voor 3 STW.

(Extract uit 'De geur van Melisse' door Per Nilsson)

Ze stapte binnen vanuit de mist
Haar rode haar
Verlichtte mijn morgen
Verlichtte mijn leven

Dat had hij in zijn dagboek geschreven, maar was het ook waar?

Islam is de standaard

2007-03-03T13:32:00.000+01:00

Vanaf 5 maart verschijnen in De Standaard bijlagen over de islam. Met als startoptie een Koran. Fijn, denk ik dan. Ik weet namelijk amper iets over de Islam. Het onderzoeken waard.

Ik sta in de Delhaize en voor me aan de kassa staat een bejaard koppel. Op de transportband ligt een Standaard. De man wijst naar reclame voor de Islam-bijlagen en vermeldt dit tegen de vrouw, tegelijk wild met zijn ogen rollend. Het genre ooggerol dat ik ook zou verwachten bij de uitspraak ‘de jeugd van tegenwoordig’.

Dit voorgaande veronderstelde ik echter. En omdat ik niet hou van veronderstellingen, stelde ik de vraag: “Wat vindt U van die bijlagen?”. Open vraag. Emotieloos. Informatief.
“Binnenkort is het hier allemaal Islam”, antwoordt de man met een boze ondertoon.
(Ingeslikt antwoord: “Dan kunnen we ons maar beter informeren, via die handige bijlagen.”)

Beangstigend. Ik weet wel dat De Standaard de standaard is, maar ik wist niet dat hun bijlagen zo’n effect hadden.

P.S. Nu maar hopen dat de bijlagen van De Morgen (an inconvenient truth) de opwarming van de aarde tegengaan.

Pijpmannen en lifthoppers

2007-02-22T18:15:00.000+01:00

Er zijn van die vacatures die te freaky zijn voor woorden. Dit stuurde een vriend me toe, een vacature voor Jan De Nul:

PIJPMANNEN MET ERVARING (M/V)

Functie:
* u staat in voor de productie en het baggerproces aan boord van onze hopperzuigers
* ...

Profiel:
* minimaal 1 jaar ervaring in de functie van zelfstandig pijpman
* ...

Krijg je dit automatisch in je mailbus van de VDAB als je vakje ‘homo’ is aangevinkt? En wat zijn hopperzuigers? Zuigers die hoppen van pijpman naar pijpman? Ok, het leven op een baggerschip is eenzaam, maar dit is gewoon walgelijk.
Pijpmannen met ervaring dus. m/v dan nog. Ahum. Een vrouwelijke pijpman. Of een pijpman in transitie. Ik ben blij dat de baggerindustrie zo mee is met haar tijd. Maar iets omfloerster mag wel vind ik. (Won’t anybody think of the children!)

iDool

2007-02-20T23:10:00.001+01:00

Ok, een dubbele woordspeling (allen tezamen: hoe literair!). De apple-i, wegens aanhoudend gepest wegens mijn mac-switch. En ‘dool’, uit mijn geliefde dialect, best te omschrijven als ‘dommerik, idioot, onbenul’.

Terzake. Ik heb net één van de afleveringen van de voorrondes van Idool 2007 gezien. Jaja, na die uitspraak hou ik me klaar om als sociale paria door het leven te gaan. Tweede boude uitspraak: ik heb gelachen met een aantal deelnemers. Totaal niet deontologisch correct, met onbekenden dan nog. Niet lachen om, lachen met. Lachen om zou suggereren dat het de bedoeling is van sommigen om grappig te zijn – en soms denk je dat ook – maar als je dan hun getormenteerd gezicht ziet bij de vernietigende uitspraken van de jury weet je wel beter.

Waarom is idool zo grappig?
Mocht het je zelf overkomen, je zou niet lachen. Je ziet immers de dromen van die andere jongadolescenten verpulverd worden. Op een moment waar ze zich kwetsbaar voor moeten opstellen. Op nationale televisie. In een YouTube tijdperk.
Mocht het je vrienden overkomen, je zou niet lachen. Zou je ze waarschuwen niet deel te nemen? Nee, want je zou hen kunnen kwetsen. Ja, want de jury (+ nationale televisie + YouTube) rukt meteen het hart eruit (en de stembanden, als ze konden).

Ikzelf behoor tot de categorie middelmatig tot slechte zanger. De douche, dat gaat nog (het zoemende geluid van de waterstralen filtert valse tonen). In de boze buitenwereld zing ik amper, maar troost ik me met de idee dat ik een ongelooflijke X-factor heb (allen tezamen: shut the X up!).

bankgooiend schorem van tegenwoordig

2006-11-02T00:36:00.000+01:00

Zucht, ik word oud.

Mijn eerste (ik geef het toe, ietwat verzuurde) blog sinds de heropstart maakt me ook spontaan oud. Dat gebeurt met leerkrachten is me uit goede bron (leerkrachten) verteld, ze worden oud of ze zijn oud. Maar nee, ik heb het hier niet over mijn leerlingen in de titel. Ik heb het over de studenten van tegenwoordig.

Ik preciseer. De studenten van de Overpoort van tegenwoordig.
Ik preciseer. De studenten van de Overpoort die op donderdagnacht het nodig vonden om de mooie stenen banken op het vernieuwde Sint-Pietersplein om te kieperen.

Bah. Ga thuis wat banken omgooien, schorem.

Zucht, ik word oud.

Nieuwe start - go go go !

2006-11-02T00:35:00.000+01:00

Goed, ik geef het toe. Als werkzoekende was het vele gemakkelijker een blog wakker te houden. Hierbij een nieuwe poging. Probleem dat ik heb als leerkracht is dat ik wel met dingen zit om te delen, maar dat de deontologie me soms weerhoudt. Ik ga dus in algemene termen spreken over de dingen des levens. Elke vergelijking met bestaande gevallen berust volledig op toeval. Volledig. Heus.

Flits, palen!

2006-09-05T14:23:00.000+02:00

Gisteren las ik de Nederlandse tv-telexen dat de Rijksdienst voor Verkeershandhaving van plan is tientallen flitspalen te schrappen. Na controles bleek dat de chauffeurs op die verschillende locaties zich allen aan de opgelegde maximumsnelheid hielden. Een deel van de flitspalen verhuist naar nieuwe locaties, andere verdwijnen. Het doel van de flitspalen ter plaatse is immers bereikt.

Dit nieuws maakt me vrolijk. Ongetwijfeld komen er terug controles op die wegen, kwestie van ervoor te zorgen dat de snelheid niet terug stijgt. Maar algemeen veronderstelt men dus dat de gedragswijziging er nu is, en zal blijven.

Ik vraag me af of dat in Vlaanderen ook het geval zou zijn. Mijn cynische zelf is sceptisch. Ergens heb ik het beeld voor dat de Vlaming (op verkeersvlak) meer korte dan lange termijn denkt.

Korte termijn: “Als ik voor de flitspaal rem, heb ik geen boete. Als ik erna accelereer, dan haal ik de opgelopen achterstand in.”

Lange termijn: “Als we met z’n allen ons aan de snelheid houden, zijn er minder ongelukken en dus minder oponthoud en ben ik dus eerder thuis dan mocht ik sneller rijden.”

Ze zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse automobilist (klopt niet meer met het metrum). Nu ja, de gemiddelde Vlaming zou ongetwijfeld mopperen dat ze de ‘overtollige’ flitspalen beter zouden verhuizen naar Wallonië.

En liefst allemaal.

(* Will somebody please think of the children?)

Reünificatie

2006-09-05T14:22:00.000+02:00

Gisteren ben ik teruggekeerd naar Geraardsbergen voor een last-minute mini-reünie. Caroline, eentje van het vriendenkliekje van weleer, had een huis gekocht en gaf een housewarming. Toen ze me begin deze week belde met ‘iets te melden’ dacht ik dat ze mij (en onbestaande partner) zou uitnodigen voor haar huwelijk.

Intermezzo: Dit geeft misschien een beeld van hoe lang het geleden was dat ik de bende nog eens zag. Waarom zo lang wachten? Verscheidene redenen eigenlijk. Enerzijds omdat we allen met drukke agenda’s zitten (Young professionals, weet je wel). Anderzijds omdat ik me van nature ongemakkelijk voelde tussen hen, omdat ze naar mijn aanvoelen ‘al veel verder stonden’ in hun leven. Drie van hen brachten de vriendin mee waarmee ze al 7 jaar samenzijn, eentje kondigde een verloving aan.

Toen Caroline me de housewarming aankondigde, grapte ik over mijn vals aanvoelen van haar nakend huwelijk. Toen ze zei dat ze reeds een jaar single was, dacht ik bij mezelf ‘hey, dan ben ik die avond niet de enige single, ik doe het.’ (sic)

Het was een heerlijke avond, veel te lang uitgesteld. Nu mijn leven professioneel stabiel is, voelde ik me ook meer part of the group. Vreemd toch wel, want op geen enkel moment gaven ze mij het signaal er niet bij te horen, ze waren blij dat ik er nog eens bij was.

It’s all in the head.

Alle (lijst)nummers goed

2006-08-29T17:48:00.000+02:00

Vandaag zijn de lijstnummers voor de komende verkiezingen. Verrassend genoeg was elke politieke partij tevreden met zijn gekregen nummer. Een overzicht:

1 - SP.A: Johan Vande Lanotte noemt zijn nummer 1 een "bijzonder goed voorteken".
2 – VLD: "Als je een koers rijdt met de fiets en je rijdt in tweede positie bij de sprint, dan win je gemakkelijk," voorspelde voorzitter Bart Somers.
3 – Spirit: "Drie is een heilig getal, dus we zijn gezegend voor de verkiezingen"
4 - N-VA: Voorzitter Bart De Wever, "klavertje vier, brengt geluk."
5 - Groen!: "Alle nummers zijn goed, dus ook nummer vijf.", aldus Vera Dua
6 - Vlaams Belang: Frank Vanhecke "We hebben al alle nummers gehad en altijd gewonnen. Dat zal nu ook wel het geval zijn."
7 - CD&V: Jo Van Deurzen. "Nummer 7, achteraan, is symbool voor een nederige positie. Zo moeten we ook naar de verkiezingen gaan." Van Deurzen voelde ook de christelijke zegen van het heilige nummer 7. (bron vrtnieuws.net)

Persoonlijk vond ik die van het VB het sterkst, zoveel nummers, zoveel zwarte zondagen. Groen komt hier het zwakst uit de hoek, maar nummer 5 is natuurlijk niet zo handig. Het is niet christelijk, niemand geeft in de koers om de 5e plaats en er bestaat geen klavertje vijf. Maar inderdaad, alle nummers zijn goed.

Ik ben persoonlijk meer gewonnen voor een alfabetisch systeem (CD&V/NVA – Groen - SP.a/spirit – Vlaams Belang – VLD), want ik kan me moeilijk voorstellen dat de plek op het papier nadelig is. De proteststemmers doen altijd wel de moeite om helemaal naar het Belang te gaan op het papier, en de oude dametjes lezen toch elke persoon van elke partij op het papier alvorens hun kopstem uit te brengen op de CD&V.

Wat zou er gebeuren mochten er nog meer partijen zijn? Hoe praat je de gekregen nummers 8 tot 13 goed? Even proberen:

8 - Een octopus heeft 8 armen, en met deze octopuscoalitie (8 partijen die een meerderheid vormen tegen het Vlaams Belang, dat 48,7% van de stemmen heeft – binnen 2 zwarte zondagen) gaan we de legislatuur tegemoet. Beetje pessimistisch, ik geef het toe.
9 - 3*3, dus heilig in het kwadraat. Oude dames worden haast Benedictusgewijs gedwongen op ons te stemmen.
10 - 10/10, goed rapport. Tien om te zien, populistisch en dus goed voor het volk! Ook 7+3, zeker heilig. Oude dames worden haast Benedictusgewijs gedwongen op ons te stemmen.
11 - Het gouden elftal, de rode Duivels (deze partij verliest altijd, maar heeft bij elke verkiezing opnieuw misplaatste hoop, met een nieuwe voorzitter).
12 - De twaalf werken van Herakles, die hij allemaal succesvol ten uitvoer bracht. (werk 1: 200.000 nieuwe jobs! – voor Polen ;-p)
13 - Geen dertien in een dozijn! Ook 7+3+3 of 7+7-3/3, zeker heilig. Oude dames worden haast Benedictusgewijs gedwongen op ons te stemmen.

Laat die nieuwe partijen maar komen (knipoog naar ‘de Nieuwe Partij’ in Geraardsbergen, zucht). (*droomt over verdraagzaamheidsconcerten)

Aan mijn liefste oma?

2006-08-28T15:59:00.000+02:00

Een korte blog. Ben eergisteren mijn oma gaan bezoeken in Geraardsbergen. Ze heeft een zoveelste aanval gekregen en ligt nu comateus ter observatie in het ziekenhuis. Zijzelf als een plant in bed (alles via baxters: voeding, medicijnen,…), mijn pepe als een plant ernaast (lees: hoopje verdriet dat rouwt om zijn vrouw).

En mezelf deed het (verrassing verrassing) bitter weinig. Dus ging ik me afvragen waarom.
Is het omdat ik toen ze nog ‘leefde’, ik er al niet erg mee opschoot (wegens het: ‘gij ga nog eens een meiske heel gelukkig maken’-aspect).
Is het omdat ik eigenlijk meer inzit met de impact die haar toestand heeft op mijn pepe (en op mijn papa, for that sake).
Is het omdat ik van nature als humanist niet geloof in leven na de dood en dat het alternatief dood voor mijn oma naar mijn aanvoelen menselijker is dan het leven als een plant?
Is het omdat ik een hart van steen heb?

Uiteraard zal ik niet huilen op de begrafenis, al zal ik ze wel missen. Ik denk dat dat huilen sowieso nooit zal gebeuren, al laat ik (traanklier)openingen voor mama, papa, Jurgen en Bertje. En nee, ik ga er niet van uit dat zij eerst zullen gaan, zo morbide ben ik niet…

Lenteschoonmaaknostalgie

2006-06-16T15:38:00.000+02:00

De zon is er weer, eindelijk een suggestie van lente (hoezo, zomer?). Tijd dus voor de grote lenteschoonmaak. En met groot bedoel ik ook groot. Tijd dus om mijn aloude nostalgie-map boven te halen. Voor de niet-insiders, dat is een map waarin ongeveer al het relevante verleden zit dat me ooit raakte, kraakte en/of (sterker) maakte. En ook die spullen die niet pasten in mijn andere inventarisatiesysteem (emo-bart versus ratio-bart).

Enkel spullen die in de loop der jaren in de nostalgie-map verzeilden:

een theaterticket voor de voorstelling van ‘dansen op mijn graf’
een liefdesbrief van bertje
het tekstje dat Steven voor me schreef na het holebikamp
een reeks gedichten van en/of door een oude jeugdvriendin
…

Een paar ervan wil ik jullie niet onthouden:

---

Scheiden is bitter, ondanks het geween
Zij die echt minnen, zijn nimmer alleen
Geen dief rooft mijn schat en is dan tevree
Want een rivier is jouw hart en ik ben de zee

---

Zoals de gek uit het grapje
Die zich voortdurend met een hamer
Op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
“omdat het zo prettig is als ik ermee ophou”
Zo is het ook een beetje met mij. Ik ben ermee
Opgehouden je te verliezen. Ik ben je kwijt.

Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk
Misschien is geluk: nog een geluk dat,
Dat ik aan jou kan terugdenken, bijvoorbeeld,
In plaats van aan een ander.

(H. De Coninck)

---

Back From Poland

2006-05-01T14:15:00.000+02:00

There. Back from Krakow, Poland. I was there visiting the ‘Festival for Tolerance’ (see other article). This text is exceptionally in English for the friends made there (sorry, my polski isn’t that good). It’s hard to summarize this great experience in an understandable text, but I’ll try. Here follows a depiction of a trip of fun, tolerance, cooperation, internationalisation and blooming love J

Kris (the person, not the problem girls :p) invited me for this trip, as there was still some space left in his car (and he wanted a buffer for the lesbians on the trip). The direct rain connection used by the Antwerp people was too expensive and long, so we went from Leuven to Keulen by car, from Keulen by plane to Krakowitz and from Krakowitz by bus to Krakow. And all that just in 8-9 hours. We checked into our gay-friendly hotel (with hot cleaning Polish men) and were of to the opening of the festival.

The first acquaintance with the Polish, German, French, Antwerp and other people group gave a nice idea of the internationalisation going on there. The festival lasted several days with workshops, meetings, parties,… I will only depict the items we visited, in random order.

The main reason I went on this trip was the voyage to Auschwitz on day 2. I read up on my history, but the local visit only demonstrated that the real experience is as important as book knowledge. The movement made a tribute to (amongst the millions of others) the lesbigays killed during the Endlösung of the Nazis. Official numbers depict that only 10 people were in Auschwitz due to homosexuality, but there is no certainty. Overall the attention and the conversations did not relate to the fallen community members, but to the fallen in general. Very strange all. The sun was shining, the grass was happily green as if this was a cheerful place, in stead of the events that took place several decades ago. It was a strange sensation. Nooit meer oorlog – Nie wieder Krieg – War, never again.

The main event of the Festival was the March for tolerance. Kris had prepared me for the worst, as the March was attacked two years before by extremists that threw rocks at the crowd. We were sitting on a terrace at the main square one hour before the March, as the counterstrike (tegenbetoging) passed. 200 people dressed in white and carrying Polish flags that were handing out pamflets against homosexuality and gay rights. At the end of the couterstrike were the skinheads, closely garded by the (heavily armed) policemen. They were posters with ‘Stop Dewiatschi’ (spelled incorrectly), which is Polish for ‘Stop the horrible deviation’. ‘Gays and lesbians, Poland is laughing with you’. And of course, super 'funny' plaques with gay pictograms.

Time for the March, we assembled at the starting point, alongside 1000 other demonstrants. More than one thousand lesbigay people walking through the streets of Krakow, screaming ‘Nye fascisme’ (no to fascism) and ‘tolerancia’ (tolerance!). We were guarded by 4000 policemen, that followed us throughout the March. At one point the counterstrike-skinheads came alongside and started protesting, while throwing eggs and stones. Not to trivialise the events, but overall the safety of the March was big, due to the excellent handling of the Polish police. The demonstraters were driven out effectively and the ones throwing stuff were arrested. Perhaps to the Belgian readers, the fact that extremists threw stones sounds unbelievable, but is was true. Though unpleasant, they showed the absolute necessity of this March in question. The atmosphere was great, the people as well. This is how the BLGP should be. No street party, but a straightforward March of lesbigays demanded the so nedded tolerance. Stijn Bex and Jan Rogier, two Flemish members of Parliament, travelled to Poland to visit the Festival as well, and they appeared on the VTM-news on Saturday, with a nice documentary on the March and the need for international pressure.

We visited several Polish lesbigay-bars, starting with the Kitsch on Thursday/Saturday and the Cocon on Friday. Poland has great beer (pint-style like in Dublin > 0.5L), but like everything (from taxis to food) the average beverage will not cost you a lot of Zlotys (1 euro = 3.6 Zlotys).

In the Cocon I asked the DJ to play a ripped CD with “je t’adore” by Kate Ryan, to advertise the Belgium entry for the Eurovision Song Festival, and he did! So we introduced the ‘kniezwengel’ in Poland (time to write Anciaux for some cash benefits). We convinced at least 3 Polish guys and 2 Germans to vote for Kate, so perhaps we will hear: ‘Belgium, 12 point’ from Poland and Germany (if they all send 5000 smsjes).

The finishing party in the Cocon was great. Goodbye of course to friends made, but also the fantastic performance of a German group of Drag Kings, the Sissy boys.Those guys were so masculine it drove even the gay spectators wild (we love you, Yoeri!). If they are the entry for Germany, I will vote for them!

Overall I like to thank Kris for inviting me into this great experience, and everything connected to it. I really hope WJNH (wel jong niet hetero – Yes young, not straight – the umbrella organisation for lesbigay youth associations in Flanders and Brussels) will have the chance to start its international program soon, I’m really up for it (yeah, Ilke!). And hereby you are all cordially invited to the Belgian Lesbian and Gay Pride. We will arrange for a place to sleep if needed (a hojotel, he Kris :p). Viva internationalisation!

I met some great people, from Agnes to Samuel to Andreas to Christoph to Stijn/Jan. And Ilke, Sarah en Emily (the person, not the action, girls :p). And lekkere Bartek of course (ironically - Bartek is Polish for Bart), a Polish boy with Flemish connections. A big buzi (kiss) from me, baby. Hope to see you soon!

Papa! (byebye – so long).

Familie Feest

2006-04-23T18:56:00.000+02:00

Gisteren was mijn peter 25 jaar getrouwd. Vandaar, een familiefeestje in hometown Geraardsbergen. Thema van de viering was ‘reis rond de wereld’, verkleedpartijtje dus. Mams heeft een paar dagen lopen stikken en naaien, maar het (vernederende) resultaat mocht er wezen: het hele gezin (inclusief schoondochter) als Schotten richting zaal Malder. De kilts zaten (verontrustend) lekker, de wind kwam vanuit het noordoosten. En voor de nieuwsgierigen: alle foto’s/opnames van het verschijnsel zijn op het einde van de avond spontaan ontbrand.

Desondanks mijn natuurlijke aversie in dezelfde ruimte als meer dan 5 familieleden te zitten, was het een gezellig samenzijn. En zoals het pleegt te zijn op familiefeesten was er overvloedig geschrans en gedans. In de loop van de avond, na de danscombinaties bart/mama, bart/tante, bart/schoonzus en bij het zien van de danscombinaties mama/papa, broer/schoonzus, nonkel/tante, verviel ik bijna opnieuw in de ‘ikwileenlief’-procedure.

Dit gebeurde wonderbaarlijk genoeg niet, ik stelde me eerder de vragen: ‘Mocht ik een lief hebben, zou ik hem naar hier meebrengen? Zou hij bij dit zootje passen? Zou hij gillend weglopen? Zou ik het hem überhaupt kwalijk nemen?”. Kim, m’n schoonzus, schijnt het allemaal wel draaglijk te vinden. En verschillende familieleden vroegen me of mijn vriend er niet bij was, dus qua aanvaarding zal het wel geen probleem zijn.

Alles op zijn tijd. Maar wie is dan het vrouwtje, als je twee kiltendragers combineert? Oh ja, nogmaals chapeau voor mijn schoonzus ;-) A la familia!

2 papa's

2006-04-21T10:35:00.000+02:00

Mattijs of Michiel, Rite of Roos. In overleg met mijn toekomstige partner natuurlijk – sorry lezer, ik was even aan het dromen.

Gisteren keurde de senaat het adoptievoorstel voor holebi’s goed. Close call (33 tegen, 34 voor, 2 onthoudingen), maar het resultaat mag er wezen. Ik heb het alvast gemeld aan de mama, en ze vroeg me wel om het tijdig te laten weten als er een lieve spruit (zoek de jongerengroep) aankwam. Kwestie van de baby shower degelijk te kunnen plannen natuurlijk. En dat terwijl we vorig jaar alle kinderspulletjes van de zolder hebben weggegeven (maar de zolder ligt er nu wel veel ordelijker bij).

Goed, het is nog niet voor morgen (of overmorgen for that sake) en wie weet komt het er nooit van (rekening houden met partner, you know). Maar het kan nu! En dat is een progressieve stap voorwaarts die me echt blij maakt… Oh la la, bébé!

Spreekt U Pools?

2006-04-16T23:04:00.000+02:00

Eind april trek ik even naar Krakau, ter ere van het Krakow Gay & Lesbian Culture Festival. Een kennis vroeg me mee als buffer voor de lesbo’s die hem reeds vergezelden op de auto/vlieg/busreis naar Krakau. Ik heb altijd eens Auschwitz willen zien (vreemde uitspraak voor een homoseksueel, ik besef dat ten volle), dus dit is mijn kans.

Ter gelegenheid van het reisje heb ik me in Dublin een ‘Polish phrasebook’ gekocht, vol met handige zinnen voor het ‘dagdagelijkse’ Poolse leven. Met fonetische uitspraak erbij (godzijdank). Achteraf gezien lijkt het me een minder handig hulpmiddel dan gedacht. Helemaal eerlijk, er staan verdorie (gowno!) amper bruikbare zinnen in dat onding.

Enkele volstrekt nutteloze zinnen:

Kiedy spodziewa sie pani dziecka? (Wanneer wordt de baby verwacht? > de ideale openingszin op het plaatselijke bal)
Mam uczolienie na miesa (Ik ben allergisch aan vlees > nounou!)
Czy jest cos tanszego? (Kan het niet goedkoper > afpingelen in Polen, tsss)
Jaka jest polituka rzadu co do pdatki? (Wat is het overheidsstandpunt rond belastingen? > voor als je in het belastingsparadijs wil gaan wonen)

En zo staan er dus nog een aantal pareltjes in. En dan wat mij betreft de meest nutteloze zin:

Czy ktos tu mowi po Polski? (Spreekt iemand Pools? > sic!)

Ik hoop dat er Polen Spaans spreken…Drobanoc! (goedenacht)

Genomen

2006-04-06T21:56:00.000+02:00

Mmm, de blogs komen blijkbaar per twee de laatste keren. Anyhow, mijn appartementgenootje en ikzelf zijn redelijk gefascineerd door ‘Taken’, een tiendelige sci-fi reeks op Kanaal Twee elke dinsdagavond vanaf 22u15 (sluikreclame). Omdat we echter van maandag tot woensdag in Dublin zullen vertoeven bij Ingeborg (waarover later - bloggewijs – meer) zal dat dus nu dinsdag niet lukken.

In een oude maatschappij zouden we de video (lees: vie dee oo) bovengehaald hebben om de boel op te nemen, om dan ACHTERAF het ding af te spelen. In de huidige (corrupte) maatschappij echter sleuren we het ding gewoon digitaal binnen om het VOORAF te bekijken. Efficiëntie zegt het inwendige ingenieur-Bart-stemmetje. Ongeduld zegt het inwendig geweten-Bart-stemmetje. Het laatste is wel veel lager qua volume…

solo-popcorn

2006-04-06T21:24:00.000+02:00

Gisteren heb ik een oude gewoonte van me terug opgenomen. Ik ben alleen naar de film geweest. Vroeger deed ik dit tweewekelijks, met mijn plasmabonnetjes (lees: gratis filmtickets door plasmagiften bij Rode Kruis). Die avondjes waren eigenlijk een vorm van Bart-tijd (same Bart-time, same Bart-channel). En nee, ik ben niet terug beginnen plasma geven, mijn homoseksualiteit en psori werken tegen. De laatste maanden is die gewoonte uit tijdsgebrek weggevallen.

Terwijl ik in de cinema zat, knabbelend op mijn solodosis popcorn, kwam het idee achter deze hele operatie terug. Gecontroleerde eenzaamheid hoor ik jullie denken, en dat is deels waar. Het gevolg van die eenzaamheid zou ik eerder zeggen. Het feit dat het niet nodig is een hele avond mensen te entertainen. Gewoon een avondje stilte, heerlijke stilte. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het nog steeds aangenaam om gezellig met een bende weg te gaan. Maar dit heeft ook wel iets…

Ik vind dat onderstaand gedicht (poëzieboek zesde humaniora) het mooi verwoord:

Gek toch dat menselijk verlangen
steeds opnieuw en keer op keer
om de stilte te vervangen
door geluiden telkens weer

Leegte hoeft geen gemis te zijn
en de stilte zegt toch iets
mag het dan niet even stil zijn
mag er dan niet even niets

In de leegte voel ik ruimte
in de stilte... even... niets

Plan C

2006-03-23T12:00:00.000+01:00

Gisterenavond kwam ik een kennis tegen op Chatguy. We raakten aan de praat en hij opperde het lumineuze idee om binnen WJNH een 'plan C' op te richten. Een hulpgroep voor late-night chatters.

Waarom doen mensen aan late-night chatting? Is het een vergelijkbaar verschijnsel met de steeds later wordende fuiven? Is het de nood van de mens om voor het slapen nog sociaal contact te leggen (wat handiger is op een chatbox dan iemand te bellen, op een chatbox zijn ze zeker nog wakker).

In de veronderstelling dat het een verslaving is (erkenning is de eerste stap naar genezing, maar ik erken niets :p), heb ik nagedacht over mogelijke oplossingen. Rationeel gezien zouden mensen gewoon vroeger moeten beginnen chatten. Of meer gaan bloggen. Of niet chatten (gruwel).

Maar laat ons eerlijk zijn, is zoveel extra nachtrust wel gezond voor een mens?

Smiling people are evil

2006-03-23T11:55:00.000+01:00

Gisterennamiddag organiseerde de Associatie Ugent een jobbeurs in het ICT in het Citadelpark. Jobloos zijnde surfte ik er heen, om mijn licht op te steken. Leuke beurs, leuke adresjes en contacten gelegd. Ook een aantal collega-studenten tegengekomen die hun bedrijf vertegenwoordigden en die me 'sterkten' in mijn zoektocht ('ik heb 16 maand gezocht').

Dit effe terzijde. Ik werd op de beurs ook geconfronteerd met een angstaanjagend fenomeen: glimlachende mensen. Overal waar je keek: knappe, mooi geklede, sympathieke, breedglimlachende mensen. Dat helpt uiteraard om je bedrijf/product aan de man te brengen. Maar ergens kwam het zo ongewoon over dat een mens zou denken: wat verbergt/maskeert de glimlach. Uit pure afzetting ben ik gaan informeren bij Total, waar 2 nors kijkende zuurpruimen stonden. Nu ja, waarom kijken ze dan nors?

Keep on smiling, people!

Verstand-tanden

2006-03-17T13:26:00.000+01:00

Gisteren mijn wijsheidstanden laten trekken in daghospitaal. Eentje was er al uit, de andere drie zaten nog verscholen. In mijn genetische familie zitten de wijsheidstanden ONDER de laatste kiezen, en drukken ze ze scheef. Ten koste van zorgvuldig recht gebeugelde tanden uiteraard. Dus onder het mes gaan was de enige oplossing.

Ik hield al mijn hart vast, want zowel de papa mama als broer leefden de dagen na de operatie als kniezende hamstermuiltjes. Zwelling tot en met, geel tot bruine wangen en amper de mond kunnen opendoen.

Maar ik ben er denk ik van gespaard gebleven (hout vasthouden). Geen zwelling, geen verkleuring, geen pijn. Nu heb ik nodeloos Fristi(R) en yoghurtjes ingeslagen. Nu ja, mij hoor je niet klagen. Vaarwel wijsheid(standen).

P.S. In wijsheidstanden zit geen wijsheid per se. Het is een verkeerde interpretatie van indertijd. Toen noemde men de wijsheidstanden de ver-stand-tanden (de tanden die ver staan dus). Dit werd echter samengetrokken tot verstand-tanden. Verstand ofte wijsheid dus.

Zonnebanknicht

2006-03-17T13:16:00.000+01:00

Ik ga een persoonlijke score bijhouden. Hoeveel mensen spreken me aan met de woorden: 'ben je gaan skiën?'

Even duiden: sinds vorige week ga ik terug naar de dure zonnebank (UVB, medische zonnebank) ter bestrijding van mijn psoriasis.
Even duiden: Psoriasis is een genetische, niet-besmettelijke huidziekte die door te snelle celdeling zorgt voor schilfering enrode plekjes. Niet altijd (gelukkig), maar af en toe bij slaaptekort, ziekte of stress. En dat behandel je dus onder andere met UVB.
Even duiden: Door onder deze superzonnebank te gaan bruin je de huid, waardoor ze zich sneller vernieuwt. Daardoor gaan ook de te snel delende plekjes terug normaal delen. Een genre 'reset' voor de huid dus.

Zo, genoeg geduid. Maar ik zie dus bruiner en bruiner, dus denken mensen in deze periode dat ik gaan skiën ben :-) En dan zeg je: 'nee, ik ben niet gaan skiën'. En dan zie je de mensen denken: 'zonnebanknicht'. Bah.

Ego-liefde

2006-03-02T22:36:00.000+01:00

Volgende week zondag geef ik samen met Tim S een singles afternoon. Bedoeling was een spelletjesnamiddag humoristisch in te kleden als een speeddate evenement. Koppels zijn uitgenodigd – onder voorbehoud.

Als grap bedoeld natuurlijk, al ben ik er wel door gaan nadenken. Ik werd alweer geconfronteerd met de oervraag: ‘waarom willen mensen zo graag per 2 leven?’. Tja, alleen is maar alleen gok ik (© Rob De Nijs). Dit effe terzijde.

Een andere vraag kwam immers bovenborrelen: ‘waarom heb ik als single blijkbaar (on)bewust problemen met geconfronteerd worden met vrolijke koppels?’ Want dat was net één van de grappige aanzetten van de spelletjesnamiddag (met een onbewust doel?).

En zoals het past binnen Barts rekeninghoudenmetanderentenkostevanjezelf-politiek volgt ook de vraag: ‘hou ikzelf in relatie rekening met singles in mijn buurt?’

Of eraan gekoppeld: ‘zijn er überhaupt singles in mijn buurt die op dezelfde manier reageren op mijn samenzijn als ik flip op hun gelukkig samenzijn?’.

Of daaraan gekoppeld: ‘is het streven naar geluk (in koppel) niet per definitie een egoïstisch streven, waardoor rekenschap t.o.v. anderen minderwaardig (of minder nodig) is?’

Oh jee…tijd voor een Trazolan en dan het bedje in. Zoete dromen (over singlesnamiddagen).

Dichterlijke blijheid?

2006-03-02T22:24:00.000+01:00

Ik hou me bezig met de pijn; de pijn van het bestaan;

Ik kies voor dit, ik kies voor dat – m’n angsten te verslaan.

Een tegenslag, weer achteruit; de timing is te krap;

Ik blijf in leven door de hoop; die hoop op beterschap;

M’n leven kruipt van dag tot dag; hoe het nu verder gaat;

Dat weet ik niet, ik weet echt niet – wat er hierna bestaat.

My candle burns at both ends; It will not last the night;

But, ah, my foes, and, oh, my friends - it gives a lovely light.

Vrij naar Edna Saint Vincent Millay

Er zijn zo van die dagen...

2006-02-15T18:03:00.000+01:00

... dat een mens de sterke drang voelt iets aan zijn leven te veranderen.
Bij mezelf worden die dagen meestal geïnduceerd door een aantal factoren:

Het gevoel van stilstaan, niet evolueren van zaken
Het samenkomen van problemen, werk, emoties,...
Het geconfronteerd worden met het geluk van anderen

Vooral met dat laatste heb ik wat problemen. Het innerlijke conflict tussen 'wat ben ik blij voor je' en 'jouw geluk maakt mijn situatie in relatie erger lijken' vind ik echt een moeilijk om mee om te gaan.

La vie par procuration. Brandjes blussen en mensen sussen. En de wereld ging verder...
Re vera, cara mea, mea nil refert (frankly, my dear, i don't give a damn).

Seizoenaal afscheid

2005-11-17T23:05:00.000+01:00

Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren.
Troost is dat je er was
uren, maanden, jaren.

Rationaliteit

2005-11-17T23:03:00.000+01:00

1 het rationeel zijn, het rationeel handelen

Dank je wel, Van Dale. Het is me wat, rationele Bart.

De satanische wasmachine

2005-10-07T00:07:00.000+02:00

Een Miele Softtronic: Duurzaam, eenvoudige wasprogramma's en een inwendige honingraatstructuur die de vezels niet zo snel beschadigd. Mocht ik het geld gehad hebben zo'n ding aan te schaffen, dan zouden een aantal feiten zich niet afspelen:
a) Dan zou ik mij geen cheapo Makro-crap hebben gekocht. 'Hilton', het merk klinkt sjiek, maar al draagt een aap een gouden ring...
b) Dan zou de wasmachine niet tijdens de centrifugecyclus zo wild in het rond beginnen te schudden dat het hele washok davert, de muur geramd wordt en het hele ding vervaarlijk begint te bewegen.
c) Dan zou ik nu niet bang zijn mijn eigen was te doen...

Puntje bij paaltje: ik heb een satanische wasmachine gekocht. Zou ik dan toch maar Testaankoop contacteren?