Flits, palen!

Gisteren las ik de Nederlandse tv-telexen dat de Rijksdienst voor Verkeershandhaving van plan is tientallen flitspalen te schrappen. Na controles bleek dat de chauffeurs op die verschillende locaties zich allen aan de opgelegde maximumsnelheid hielden. Een deel van de flitspalen verhuist naar nieuwe locaties, andere verdwijnen. Het doel van de flitspalen ter plaatse is immers bereikt.

Dit nieuws maakt me vrolijk. Ongetwijfeld komen er terug controles op die wegen, kwestie van ervoor te zorgen dat de snelheid niet terug stijgt. Maar algemeen veronderstelt men dus dat de gedragswijziging er nu is, en zal blijven.

Ik vraag me af of dat in Vlaanderen ook het geval zou zijn. Mijn cynische zelf is sceptisch. Ergens heb ik het beeld voor dat de Vlaming (op verkeersvlak) meer korte dan lange termijn denkt.

Korte termijn: “Als ik voor de flitspaal rem, heb ik geen boete. Als ik erna accelereer, dan haal ik de opgelopen achterstand in.”

Lange termijn: “Als we met z’n allen ons aan de snelheid houden, zijn er minder ongelukken en dus minder oponthoud en ben ik dus eerder thuis dan mocht ik sneller rijden.”

Ze zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse automobilist (klopt niet meer met het metrum). Nu ja, de gemiddelde Vlaming zou ongetwijfeld mopperen dat ze de ‘overtollige’ flitspalen beter zouden verhuizen naar Wallonië.

En liefst allemaal.

(* Will somebody please think of the children?)