Lenteschoonmaaknostalgie

De zon is er weer, eindelijk een suggestie van lente (hoezo, zomer?). Tijd dus voor de grote lenteschoonmaak. En met groot bedoel ik ook groot. Tijd dus om mijn aloude nostalgie-map boven te halen. Voor de niet-insiders, dat is een map waarin ongeveer al het relevante verleden zit dat me ooit raakte, kraakte en/of (sterker) maakte. En ook die spullen die niet pasten in mijn andere inventarisatiesysteem (emo-bart versus ratio-bart).

Enkel spullen die in de loop der jaren in de nostalgie-map verzeilden:

• een theaterticket voor de voorstelling van ‘dansen op mijn graf’
• een liefdesbrief van bertje
• het tekstje dat Steven voor me schreef na het holebikamp
• een reeks gedichten van en/of door een oude jeugdvriendin
• …

Een paar ervan wil ik jullie niet onthouden:

---

Scheiden is bitter, ondanks het geween
Zij die echt minnen, zijn nimmer alleen
Geen dief rooft mijn schat en is dan tevree
Want een rivier is jouw hart en ik ben de zee

---

Zoals de gek uit het grapje
Die zich voortdurend met een hamer
Op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
“omdat het zo prettig is als ik ermee ophou”
Zo is het ook een beetje met mij. Ik ben ermee
Opgehouden je te verliezen. Ik ben je kwijt.

Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk
Misschien is geluk: nog een geluk dat,
Dat ik aan jou kan terugdenken, bijvoorbeeld,
In plaats van aan een ander.

(H. De Coninck)

---